Loading images...

Archivo de la categoría ‘factoría dehistoria’

Paraxes históricas: Ponte Maceira

vista xeral da Ponte maceiraA nosa paisaxe está fondamente humanizada. Fálanos das experiencias e forma de vida das xentes doutro tempo; eles e elas condicionaron e crearon a súa aparencia actual. Os campos, os camiños, mesmo as cores permiten ler e sospeitar as trazas da vida no pasado.

As veces temos tan interiorizados os lugares nas que transcorre a nosa vida que esquecemos o que hai por debaixo. Compre, xa que logo, pararse un pouco e traer á mente eses testemuños mudos.

Neste inverno diluvial convidamosvos a recoñecer esta paraxe próxima a Santiago: A Ponte Maceira. E, por que non!, a facer unha escapadiña aproveitando a próxima tarde soleada.

Esta ponte de orixe medieval é o espazo máis recoñecible dun feito histórico que acadou sona lendaria: o encontro de Ponte Maceira e a batalla de Altamira.

Indo desde Santiago pasamos os seus fitos máis senlleiros: o vello camiño a Fisterra, a ponte e aldea de Augapesada -onde se concentraron os exércitos nobiliarios-, a Costa de Mar de Ovellas -polo que subiu con sorprendente rapidez unha enorme mesnada-, Carballo -onde se cruzan os camiños- e a Ponte Maceira -onde dous exércitos loitaron con desesperación-.

Á volta, deixando atrás o elegante pazo de Gasamáns é imprescindible un paseiño polas ruinas das torres. Ao seu pe tivo lugar a batalla definitiva que foi, con todo, unha mais das moitas nas que se liaron os arcebispos e os cabaleiros da terra.

Aqui tendes un singular recurso patrimonial, invisible pero disposto a que nós o aproveitemos. Que teñades un bo día!!

 

Un pequeno agasallo de nadal, en tres partes


O noso produto diferencial, é sabido, e a investigacion historica baixo demanda o que nos leva a unha moi curiosa  heteroxeneidade nas nosas investigacions. Todas nacen dunha mesma premisa, a achega de información histórica para unha necesidade concreta, pero ramifícanse nunha diversidade singular de temas.

De todas aquelas cuestións que tratamos a petición dos nosos clientes hai algunhas que poden adxectivarse sen medo: as investigacións sobre os montes comunais son solidarias, falánnos da loita das comunidades (onte e hoxe) pola sua supervivencia; as historias familiares teñen moitas veces ingredientes de thriller  ou drama psicoloóxica, amósannos que, no fondo, todas as parentelas son moi parecidas, nas súas luces e nas súas sombras, pois sempre hai un lado escuro, un antepasado de dubidosa reputacion ou unha volta inesperada do destino; outras veces é como mirar a través dun espello, pois atopamos xentes doutro tempo e que nos gustaría convidar a un café e algunhas persoalidades que tenen fiel reflexo na actualidade.
Pero, sen dúbida, as que nos resultan mais atraintes son aquelas da «mirada indiscreta», que se relacionan co cotia; grazas a elas entramos, como por unha fiestra, na vida daqueles homes e mulleres que foron antes ca nos.

Estas son, definitivamente, as que máis gustan aos nosos amigos e amigas. Por este motivo, queremos agasallarvos cunha serie de tres textos (a modo de antigo folletín) sobre o voso outro tema preferido, a historia da nosa tradición gastronómica. Son unha versión alixeirada do capítulo dedicado á historia da nosa tradición reposteira, no noso libro Historia da dozaría tradicional galega.

Historia da dozaría galega (parte 1)

Historia da dozaría galega (parte 2)

Historia da dozaría galega ( e parte 3)

Bo proveito e os nosos mellores desexos para o novo ano!

(continuará)

 

Aniversario de Domingo Fontán

Un 17 de abril de 1788 naceu en Portas Domingo Fontán, profesor universitario, matemático e cartógrafo. Foi unha desas persoas que marcou unha diferencia, xa que o seu traballo permitiu aos galegos e galegas ver o seu país con outros ollos. Tal é a relevancia da súa contribución, que hoxe repousa no Panteón de Galegos Ilustres, aínda que o certo é que non deixa de ser un ilustre descoñecido para a gran maioría do público.

Para dehistoria, pola contra, é un persoeiro ben coñecido por canto foi obxecto de dous dos nosos traballos: un capítulo da serie divulgativa A miña famosa familia, que no seu tempo emitiu a TVG e unha pequena colaboración na exposición Innovación e territorio: o legado de Domingo Fontán ao século XXI, organizada pola Universidade de Santiago.

Hoxe queremos lembralo e convidarvos a coñecer mellor a súa inxente e brillante obra: compartimos con vós -na sección factoría– o texto da nosa colaboración na exposición e vos animamos a botar un ollo á web da fundación que custodia o seu legado, que ten moita información, documentos dixitalizados, enlaces a vídeos, etc.

 

Turismo e patrimonio

capiteis ribeira sacraA chegada da primavera é unha boa razón para sair e coñecer máis de preto a riqueza do noso patrimonio. É tamén unha boa oportunidade para que entidades e comunidades locais fagan un esforzo por achegar o seu legado material e inmaterial tanto á veciñanza como ás xentes que veñen de lonxe.

En efecto, o turismo que toma como referente o patrimonio (artístico, ambiental ou etnográfico) pode constituírse como unha fonte de riqueza para os nosos pobos e de valores positivos para toda a cidadanía. Agora ben, debe concibirse pensando na súa sustentabilidade e no futuro das comunidades que o proxectan: humildade ante o que nos foi legado, interese por unha protección coidadosa e un mellor coñecemento deben ser as bases sobre as que se apoie calquera iniciativa deste tipo.

O turismo baseado no patrimonio non necesariamente precisa de obras ou custosos proxectos de rehabilitación e posta en valor; ás veces compre un pouco de imaxinación e, sempre, un mellor coñecemento dos bens culturais, naturais e inmateriais. Non abonda unha recopilación superficial de datos ou unha descrición básica do que calquera pode ver a simple vista.

A posta en valor non debe contentarse co beneficio económico derivado da chegada dos visitantes, debe aspirar a despertar neles sentimentos sobre a súa identidade, o seu compromiso coa conservación e protección do patrimonio, a admiración pola complexidade do pasado e a súa influencia na nosa vida e no que nos rodea.

É a investigación, a busca de novos datos e interpretacións, o que aporta calidade e novo valor aos espazos e obxectos do pasado; nela reside a mellor ferramenta para facer deles un instrumento que permita crear riqueza e futuro.

Visto nun contexto amplo e comprensible ata o muíño máis sinxelo se nos presenta como unha peza única e singular, irrepetible e admirable.

As novas tecnoloxías -e o seu crecente uso por parte da cidadanía- permiten hoxe en día novas aproximacións neste tipo de iniciativas; permiten implementar, por exemplo, roteiros e contidos que se desenvolven sen impacto visible e que poden ser adaptados a todo tipo de usuarios e usuarias.

Nesta primavera, que chega vizosa e algo adiantada, queremos compartir con vós novamente un dos nosos traballos neste campo. Así, na Factoría dehistoria, ofrecemosvos catro roteiros (un por provincia), propostas innovadoras para visitar, gozar e aprender en outros territorios do noso pais.

 

MENÚS DE NADAL

ofertas de nadal- dehistoriaO noso traballo ofrece moitas oportunidades para achegarnos á vida cotiá doutro tempo. Ás veces sen querelo, atopamos pequenas xoias que nos axudan a imaxinar cómo era a vida daqueles que foron antes que nós. Neste caso foi unha sede de artigos aparecidos nos últimos días de decembro de 1897 no Diario de Pontevedra.

Dous menus, ben diferentes, para a Noiteboa: o que o xornal propón para os seus lectores -con receitas, incluídas- e o que estaba previsto servir na Cociña Económica. Representan dúas tradicións e dúas formas de celebrar o Nadal moi distintas e que reflicten non só as diferencias sociais e económicas entre os comensais senón tamén a diversidade das súas tradicións culinarias.
Para uns, pratos que se inspiran na gastronomía internacional como a lagosta ou o salmón; para outros, pratos máis autóctonos como o caldo e bacallau. Daquela, coma hoxe, o peto inflúe no que se sirve pero non é menos certo que os alimentos están impregnados de condicionamentos culturais. A burguesía prefire aqueles menús que considera acaídos a súa posición social, que son moi semellantes aos que se consumen nas casas acomodadas de Europa; as xentes modestas tamén gardan para estas datas o mellor da súa despensa polo que predominan os alimentos locais e as preparacións sinxelas. Para todos, o peixe é o gran protagonista xa que é un día de vixilia.
Curiosamente, están presentes algunhas preparacións aínda hoxe presentes nas nosas mesas como o ollomol, o bacallau con verdura, a piña, as rosquillas e os doces navideños. Porque en realidade, como en moitos outros aspectos, a tradición actual é froito da fusión de elementos procedentes de moi diversos ámbitos.
Diario de Pontevedra 23 de decembro de 1897, páx. 1  e páx. 2
nadal menu-dehistoria

Uso de cookies

Este sitio web utiliza Cookies propias e de terceiros para recompilar información coa finalidade de mellorar os nosos servizos. Si continua navegando, supón a aceptación da instalación das mesmas. O usuario ten a posibilidade de configurar o seu navegador podendo, si así o desexa, impedir que sexan instaladas no seu disco duro, aínda que deberá ter en conta que dita acción poderá ocasionar dificultades de navegación da páxina web. Política de cookies - Condicións de uso.

ACEPTAR
Aviso de cookies